|
|
 |
 |
Okunma |
|
675 |
Yüz vermedin
Fakîh
Îsâ bin Muhammed şöyle anlatır:
Uzak bir
diyârda idim. Abdullah
el-Ayderûs'u
açıkça bulunduğum yerde görmeyi temenni etmiştim. Mescide
gittim. Oraya bir dilenci ve yanında birisi gelip benden bir şey
istedi. Bir
şey vermedim. Oradan ayrılıp başka yere gittim. O dilenci ve yanındaki
kişi
benim arkamdan geldi. Sonra yine yanıma yaklaşarak benden bir şeyler
istedi.
Yine yüz vermedim. Bunun üzerine o dilenci ve yanındaki ayrılıp gitti.
Bir
müddet sonra ben, Abdullah el-Ayderûs'un bulunduğu yere döndüm.
Şeyh
Abdullah'ın yanına giderek;
- Ben
sizi gittiğim yerde alenen görmeyi temenni ettim. Lâkin bu isteğim
hâsıl
olmadı,dedim.
Bunun
üzerine
Ebû Muhammed el-Ayderûs ;
- Sana
alenî
görünmem hâsıl oldu. Falan gün duhâ vaktinde sen falan mescidde idin.
Senin
yanına bir dilenci geldi. Yanında birisi de vardı. Senden bir şeyler
istediler.
Onlara bir şey vermedin. Sonra kalkıp bir yere gittin. Onlar da seni
tâkib etti
ve yine bir şeyler istediler. Yine yüz vermedin. İşte o dilencinin
yanındaki
ben idim. Ben, senin yanına o kılıkla gelmiştim, dedi.
Ben;
-
Efendim! Sizin dedikleriniz doğrudur. Fakat o size fazla
benzemiyordu,deyince,
Şeyh
Abdullah
da;
- Eğer
ben bu
hâlimle senin yanına gelse idim, sen beni tanır ve insanlara haber
verirdin,
buyurdu.
Etiketler :
|